محتواي : سما بيا بريم بيرون من هم درنگ نكردم و گفتم اومدم

از اونجايي كه اصلا حواس كيف نگه داشتن رو ندارم قيد كيف برداشتن رو زدم، مبلغ

 800 تومان گذاشتم تو جيب و پريدم تو خيابون ...دوستم در حين خريد پول كم آورد به

 زور ( دقت كنيد به زور)500 از من گرفت  بعد چند ساعت تو سرما راه رفتن با

 رفيق گرام به اين نتيجه رسيديم كه بريم خونه، رفتيم سوار اتوبوس بشيم به يكي از

 بچه ها گفتم نمياي با ما بريم؟ گفت نه كار دارم... دوستم هم گفت ولش كن بذار

 بره ... منم  مثل بچه خوباي حرف گوش كن رفتم سوار اتوبوس شدم

(اتوبوسش مارك دار بود! از اين پوليا بودش)

  تا اتوبوس راه افتاد يهو دوستم پريد و گفت سما چقدر پول داري؟؟!! منم

نيشم باز شد و دست كردم تو جيبم و يك 100 تومني نشونش دادم ... اين دوستم

 پوستش مثل سوسك سياه بود ولي يك لحظه مثل سفيد برفي شد رنگش و گفت

منم پول ندارم هيچي... تو واقعا نداري؟ گفتم 200 تومان داده بودم كرايه تاكسي

 500 تومانم ازم چپاول كردي مونده 100 تومان بعد گفتم فكر كردي واسه چي

 به اون گفتم با ما بياد؟ چون مي دونستم پول نداريم

حالا هي اون خودشو مي زد منم مي خنديدم ... بعد كلي گريه و زاري كه كرد

 تصميم كبري گرفتيم كه از يكي پول بگيريم (هميشه عاشق اينجور دراماي فقيرگونه بودم)

   هي داشت قسم مي داد كه سما جون مادرت تو برو پول بگير ... منم سرم زير

 صندلياي اتوبوس به همراه نور موبايلم داشتم دنبال پول مي گشتم... نمي خواهم

 خودت بگير من دستم بنده ...

   شروع كرد به من و خونسرديم فحش دادن من گفتم به جون بچه ام منم استرس

 دارم ولي مي ريزم تو خودم

پاشد رفت نشست صندلي بغلي پيش يك دختره و آروم در گوشش يك چيزي

 گفت منم با نيش باز رفتم نشستم روبه روشون گفتم چي شد؟ گفت اينم مثل

 ماست ! فكر كردم يعني اونم مثل ما پول نداره گفتم خوب اشكال نداره از

 اون يكي بگير ولي 200 تومان بگير كه به اينم بديم ...

   ديگه اتوبوس رسيده بود به ايستگاه كه رفيق شفيق پريد و از يكي ديگه 100

 تومان گرفت ديگه ملت متوجه شده بودن كه منو دوستم آدم هاي مستضعف آبرومندي هستيم

   پياده كه شديم دوستم شروع كرد به شيون و زاري ...منم براش توضيح دادم

 كه تو زندگي پيش مياد اشكال نداره... بقيه راه رو مثل جاهل هاي مست زمون

 شاه تا خونه خنديديم

   پي نوشت: ما هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هسنيم شماره حساب 4444454