از من خواستن تا ۷ آرزوی محالم رو بنویسم ولی واقعیتش من هر چی فکر می کنم هیچ مرزی بین آرزوی محال و غیر محال وجود نداره ،من آرزو می کنم  یا به اون می رسم یا نمی رسم... در هر صورت ۷تا از آرزوهامو نوشتم شاید کودکانه،احمقانه،ابلهانه... باشند ولی واسه ی من آرزو هستند

متن:

۷.دوست دارم یک روزی برسه که بروم مصر،ایتالیا،هند،چین... جهانگردی

۱.مامانم قبول کنه که برام یک پیرهن بلند بدون آستین سبز رنگ بدوزه که از زیرش یک بلوز قرمز بپوشم با یک کوله قرمز و آل استار سبز... بعد بروم بیرون کلی بگردم بدون اینکه گشت ارشاد بهم گیر بده!

۴.روزی می رسید که من مجبور نبودم برای هر کسی دلیل انتخاب این روش زندگیم رو توضیح بدهم،نگران این نباشم که مردم در موردم فکر بد خواهند کرد.

۳.شوهرم کتابفروشی داشته باشه

۵.پدرم قنادی داشته باشه

۲.زلزله تهران نیاد

۶.زندگیم مثل زندگی گوسفند نباشه،بعد از مرگم،تو اذهان اونقدر بزرگ باشم که از من به خوبی یاد بشه و بزرگداشت بگیرند.

پ.ن: من ۲ بار آرزوهام رو قبلا نوشته بودم ولی هر بار دستگاه هنگ کرده بود آرزوهام پرید!

ن.پ:اصلا به خودتون فشار نیارید ترتیب شماره ها کاملا بی معنیه.

پ.ن:من شعر بلد نیستم خواستم دکلمه کنم دیدم اونم نمی شه همینجوری نوشتم!

                                                                                                       سما